"De muren van ziekenhuizen hebben meer oprechte gebeden gehoord dan kerken. Ze hebben veel meer oprechte kussen gezien dan de muren op luchthavens. In ziekenhuizen zie je een homofoob gered worden door een homoseksuele arts. In ziekenhuizen zie je dat een begenadigd arts het leven van een bedelaar redt. Op de intensive care zie je een Jood die een racist verzorgt. Een politieagent en een gevangene in dezelfde kamer dezelfde zorg ontvangen. Een rijke patiënt die wacht op een levertransplantatie, klaar om het orgaan van een arme donor te ontvangen.

Je hoeft niet te geloven in God of Allah of welke religie dan ook om toch op deze momenten, wanneer het ziekenhuis de wonden van mensen aanraakt, te zien en voelen dat verschillende werelden elkaar kruisen volgens een goddelijk plan. In deze gemeenschap van (mooie) lotsbestemmingen beseffen we dat we alleen niets zijn. De absolute waarheid van mensen openbaart zich hier meestal pas alleen in momenten van pijn of bij de reële dreiging van een onomkeerbaar verlies.

Een ziekenhuis is een plek waar mensen hun maskers afleggen. Een plaats waar mensen zichzelf laten zien zoals ze werkelijk zijn in hun puurste essentie.
In ziekenhuizen beseffen we dat dit leven voorbij zal gaan. Snel voorbij zal gaan. Verspil de tijd die we nog hebben niet door met mensen te vechten. Bekritiseer je eigen en andermans lichaam niet te veel. Klaag niet overmatig. Lijd geen slapeloze nachten door onbenulligheden. Geniet, wees dankbaar, stop gewoon met najagen van onzinnige dingen. Leef in Liefde. ”

- Echte Liefde - 

Zoek en vind hulp

Soms voelen we ons zo onbegrepen.
We denken dat er echt niemand meer is waar we aan kunnen of mogen kloppen.
We belanden in een afwijzende en neergaande spiraal waar maar geen einde aan lijkt te komen.
Durf dan svp toch door te blijven zoeken.
Blijf zoeken naar hem of haar of die instantie die jou wel begrijpt.
Durf je hoofd te blijven stoten en durf de mensen te blijven ontmoeten die soms te onwetend, gevoelloos, dom of niet in staat zijn om zich in te kunnen denken of voelen wat jij meemaakt.
Laat je er niet door afstoten.
Gebruik tegenslag en onbegrip als voedsel.    

Toen ik door een aantal harde klappen achter elkaar niet meer wist waar ik het zoeken moest en in een achtbaan van emoties en ongeloof terecht kwam, wilde ik soms niet eens geholpen worden. Ik wist ook niet waar en bij wie ik hulp moest zoeken.
Ook werd ik verdrietig en boos en bang omdat ik soms als klein kind werd behandeld.
Vernederingen bleven op me af komen en verwijten leken door mensen eenvoudiger te maken dan hulp bieden.
Ik voelde me verlaten, vernederd, onbegrepen en ongelukkig.

Er zijn in Nederland honderden instanties en mensen waar je kunt aankloppen als je hulp nodig hebt.
Toch lijken ze soms allemaal te ver weg en niet te voelen wat jij voelt.
Laat je daar alsjeblieft niet door leiden.
Geef niet op.
Voel en weet dat je -als je blijft zoeken- zoveel sterker uit het dal komt dan je ooit had durven hopen.
Zoek en vind de hulp die jou weer krachtig en echt gelukkig maakt. 
Onderstaand een paar adressen waar je eventueel kan aankloppen.
Nogmaals; er zijn er honderden en misschien wel duizenden.
Blijf zoeken en vind in het ongeordend woud dat wat jou echt gelukkig maakt.
Het laat jou zien dat je fouten hebt gemaakt, maar vooral dat dat niet erg is.
Fouten maakt iedereen.
Ook diegene die jou zoveel pijn  hebben gedaan.
Ga op zoek, vind begrip en vind ook weer het mooi en geliefd mens die nog steeds in jou schuilt. 

Wonderen bestaan.  

1000 en meer adressen om bij aan te kloppen