Zaterdag 30 mei 2026 was in de Hervormde Kerk in Meerkerk een prachtig KORENconcert met het grote Inspire2LiveChoir o.l.v. Peter Overduin en de Urker Zangers o.l.v. Jacob Schenk. Het indrukwekkend geluid dat uit meer dan 200 kelen kwam was een geschenk voor alle aanwezigen. Prachtig.
De avond had als doel om geld op te halen voor UMC Utrecht en Wilhelmina kinderziekenhuis en dan met name voor onderzoek naar vroegtijdige opsporing van longkanker en de chirurgische behandeling daarvan... Daarvoor is veel geld nodig.
Verpleegkundig specialiste en vertegenwoordigster van Vrienden van UMCU Jola van Dam had mijn gevraagd om een bijdrage te leveren aan deze avond. Niet als zanger, maar als spreker die als ervaringsdeskudige aan alle aanwezigen kon vertellen wat het is en hoe het voelt om met uitgezaaide longkanker om te gaan en de plaats die het UMCU daarin heeft.
Ik twijfelde geen moment en gaf Jola aan dat ik er alles, maar dan ook alles zou willen doen "ook al is het maar een fractie van wat de mensen van UMCU voor mij betekenen" om mijn dankbaarheid te laten blijken voor wat UMCU voor mij heeft betekend en nog steeds betekent.

Ervaringsdeskundige met een missie.

Ik had dus Ja gezegd en wist dat ik op ieder moment kon afzeggen mocht mijn vermoeidheid of lichamelijke of geestelijke toestand dusdanig zijn dat ik moest afhaken. Jola en alle anderen zouden dat begrijpen. En ook al was ik de gehele dag voor het concert weer moe en uitgeput, ik wilde toch persé naar Meerkerk om mijn bijdrage te kunnen en mogen leveren aan het mooie initiatief van Peter Overduin en alle anderen. Mijn gevoel voor het uitspreken van dankbaarheid won het van de aanval die die dag weer op mijn lichaam werd gedaan. 
Ik wist overiogens nog niet exact wat ik zou gaan zeggen, maar had op één of andere manier vol vertrouwen dat de woorden op die avond mij wel zouden worden ingegeven op het moment dat ik voor de zaal stond. En dat was ook zo.
Toen ik die avond naar voren werd gevraagd om als gastspreker en ervaringsdeskundige iets te vertellen over wat kanker met je doet en wat UMCU voor mij betekent, kwamen de woorden als vanzelf.    

Ontdek de pracht in jezelf

Soms voelen we ons zo onbegrepen.
We denken dat er echt niemand meer is waar we aan kunnen of mogen kloppen.
We belanden in een afwijzende en neergaande spiraal waar maar geen einde aan lijkt te komen.
Durf dan svp toch door te blijven zoeken.
Blijf zoeken naar hem of haar of die instantie die jou wel begrijpt.
Durf je hoofd te blijven stoten en durf de mensen te blijven ontmoeten die soms te onwetend, gevoelloos, dom of niet in staat zijn om zich in te kunnen denken of voelen wat jij meemaakt.
Laat je er niet door afstoten.
Gebruik tegenslag en onbegrip als voedsel.    

Toen ik door een aantal harde klappen achter elkaar niet meer wist waar ik het zoeken moest en in een achtbaan van emoties en ongeloof terecht kwam, wilde ik soms niet eens geholpen worden. Ik wist ook niet waar en bij wie ik hulp moest zoeken.
Ook werd ik verdrietig en boos en bang omdat ik soms als klein kind werd behandeld.
Vernederingen bleven op me af komen en verwijten leken door mensen eenvoudiger te maken dan hulp bieden.
Ik voelde me verlaten, vernederd, onbegrepen en ongelukkig.

Er zijn in Nederland honderden instanties en mensen waar je kunt aankloppen als je hulp nodig hebt.
Toch lijken ze soms allemaal te ver weg en niet te voelen wat jij voelt.
Laat je daar alsjeblieft niet door leiden.
Geef niet op.
Voel en weet dat je -als je blijft zoeken- zoveel sterker uit het dal komt dan je ooit had durven hopen.
Zoek en vind de hulp die jou weer krachtig en echt gelukkig maakt. 
Onderstaand een paar adressen waar je eventueel kan aankloppen.
Nogmaals; er zijn er honderden en misschien wel duizenden.
Blijf zoeken en vind in het prachtige woud dat wat jou echt gelukkig maakt.
Het laat jou zien dat je fouten hebt gemaakt, maar vooral dat dat niet erg is.
Fouten maakt iedereen.
Ook diegene die jou zoveel pijn  hebben gedaan.
Ga op zoek, vind begrip en vind ook weer het mooi en geliefd mens die nog steeds in jou schuilt. 

Wonderen bestaan.  

1000 en meer adressen om bij aan te kloppen voor een prachtig leven

Op deze website vind je niet de duizenden adressen die er zijn waar je kan aankloppen bij de tegenslagen in het leven. Deze website is er juist om de hak op de tak verhalen en gevoelens te laten zien die jij misschien herkent. Getroffen worden vanuit alle hoeken en dan toch een klein lichtpuntje te durven blijven zien en weten dat er iets is waar jij echt op kan bouwen. Of dat nu je geloof is of jezelf bent of iets of iemand die als een wonder op je pad komt, of een combinatie daarvan, er is iets waardoor je vanuit het diepste dal kan en zal opklimmen. Ook al schuif je tijdens je tocht om jezelf en aangenamer leven te ervaren af en toe heel hard terug het diepe dal in, hoop ik dat je, net als ik, weer een pad zal zoeken/maken waardoor je die mooie en soms harde reis omhoog kan maken, . 

Het zoeken naar de juiste mensen en instanties die jou daar bij kunnen helpen is iets waar ik me volledig op zou kunnen richten en deze website mee zou kunnen vullen. Maar er zijn er, ook al zie je ze nu misschen niet, duizenden en duizenden en zal ik wellicht degene die jij zoekt net vergeten op deze site te plaaten. Daarom gebruik ik mijn energie dan ook liever om mijn hak op de tak verhaal kwijt te kunnen. Ik hoop jou op deze website te kunnen laten zien dat er meer mensen zijn waar het leven niet altijd even aardig voor was of is. Veel meer mensen. Mensen met problemen waar ze soms niet voor uit durven te komen of zich zelfs voor schamen. Ik was één van die mensen. Door op zoek te gaan en blijven zoeken wie ik werkelijk was en ben en waarom ik leef, vond en vind ik tijdens mijn zoektocht telkens nieuwe en meest mooie mensen, momenten en levenservaringen. Momenten die een mens zoals ik inmiddels echt kan koesteren. En ja, dat ging en gaat nog vaak met tranen van verdriet, maar alle tegenslagen en tegenwerkingen waren en zijn het waard om te zoeken en het leven tot in de kern te ontdekken.

Blijf zoeken svp. 
Vind dankbaarheid en liefde.