Trots, blij en vooral dankbaar.

 

'Hoi Arno met Jola. Zaterdag 30 mei 2026 is in de Hervormde Kerk in Meerkerk een prachtig KORENconcert met het Inspire2LiveChoir o.l.v. Peter Overduin en de Urker Zangers o.l.v. Jacob Schenk. De opbrengst is volledig voor het UMCU en is bestemd voor onderzoek naar vroegtijdige opsporing van longkanker en de chirurgische behandeling daarvan... Ik heb een hele brutale vraag en als het je niet lukt moet je het eerlijk zeggen, maar zou jij als patient en ervaringsdeskundige die bijna alles al heeft meegemaakt, een toespraak willen houden in de kerk en willen vertellen wat je afdgellopen 7 jaar hebt meegemaakt.'

Twijfel 

Ik twijfelde geen seconde en gaf aan dat ik  alles wat ik maar kan doen om  

 

    

Ontdek de pracht in jezelf

Soms voelen we ons zo onbegrepen.
We denken dat er echt niemand meer is waar we aan kunnen of mogen kloppen.
We belanden in een afwijzende en neergaande spiraal waar maar geen einde aan lijkt te komen.
Durf dan svp toch door te blijven zoeken.
Blijf zoeken naar hem of haar of die instantie die jou wel begrijpt.
Durf je hoofd te blijven stoten en durf de mensen te blijven ontmoeten die soms te onwetend, gevoelloos, dom of niet in staat zijn om zich in te kunnen denken of voelen wat jij meemaakt.
Laat je er niet door afstoten.
Gebruik tegenslag en onbegrip als voedsel.    


Toen ik door een aantal harde klappen achter elkaar niet meer wist waar ik het zoeken moest en in een achtbaan van emoties en ongeloof terecht kwam, wilde ik soms niet eens geholpen worden. Ik wist ook niet waar en bij wie ik hulp moest zoeken.
Ook werd ik verdrietig en boos en bang omdat ik soms als klein kind werd behandeld.
Vernederingen bleven op me af komen en verwijten leken door mensen eenvoudiger te maken dan hulp bieden.
Ik voelde me verlaten, vernederd, onbegrepen en ongelukkig.

Er zijn in Nederland honderden instanties en mensen waar je kunt aankloppen als je hulp nodig hebt.
Toch lijken ze soms allemaal te ver weg en niet te voelen wat jij voelt.
Laat je daar alsjeblieft niet door leiden.
Geef niet op.
Voel en weet dat je -als je blijft zoeken- zoveel sterker uit het dal komt dan je ooit had durven hopen.
Zoek en vind de hulp die jou weer krachtig en echt gelukkig maakt. 
Onderstaand een paar adressen waar je eventueel kan aankloppen.
Nogmaals; er zijn er honderden en misschien wel duizenden.
Blijf zoeken en vind in het prachtige woud dat wat jou echt gelukkig maakt.
Het laat jou zien dat je fouten hebt gemaakt, maar vooral dat dat niet erg is.
Fouten maakt iedereen.
Ook diegene die jou zoveel pijn  hebben gedaan.
Ga op zoek, vind begrip en vind ook weer het mooi en geliefd mens die nog steeds in jou schuilt. 

Wonderen bestaan.  


Het Helen Dowling Instituut is gespecialiseerd in het bijstaan en helpen van mensen die geestelijk in de problemen komen door kanker  

Ga in gesprek met jezelf en vind het geloof waar jij wordt omarmd. Blijf je niet schamen voor het feit of je wel of niet weet dat of wat je gelooft

Laat financiele zorgen je niet kapot maken. Nooit. Financiele zorgen leiden tot geestelijke en sociale armoede. Durf daarom gewoon aan te kloppen bij mensen die jou kunnen helpen 


Op de pagina van sarcoidose.nl wordt goed uitgelegd waarom mensen vaak moeite hebben om hulp te vragen tijdens ziekte

Als de maand soms net een week of twee weken of nog meer te lang duurt is de voedselbank geen huis van schaamte, maar de bron van hulp.

Een site die het bezoeken zeker waard is.
Een initiatief waar ervaringsdeskundigen direct helpen en ook gemeenten en instanties vanuit eigen ervaring adviseren.


1000 en meer adressen om bij aan te kloppen voor een prachtig leven

Op deze website vind je niet de duizenden adressen die er zijn waar je kan aankloppen bij de tegenslagen in het leven. Deze website is er juist om de hak op de tak verhalen en gevoelens te laten zien die jij misschien herkent. Getroffen worden vanuit alle hoeken en dan toch een klein lichtpuntje te durven blijven zien en weten dat er iets is waar jij echt op kan bouwen. Of dat nu je geloof is of jezelf bent of iets of iemand die als een wonder op je pad komt, of een combinatie daarvan, er is iets waardoor je vanuit het diepste dal kan en zal opklimmen. Ook al schuif je tijdens je tocht om jezelf en aangenamer leven te ervaren af en toe heel hard terug het diepe dal in, hoop ik dat je, net als ik, weer een pad zal zoeken/maken waardoor je die mooie en soms harde reis omhoog kan maken, . 

Het zoeken naar de juiste mensen en instanties die jou daar bij kunnen helpen is iets waar ik me volledig op zou kunnen richten en deze website mee zou kunnen vullen. Maar er zijn er, ook al zie je ze nu misschen niet, duizenden en duizenden en zal ik wellicht degene die jij zoekt net vergeten op deze site te plaaten. Daarom gebruik ik mijn energie dan ook liever om mijn hak op de tak verhaal kwijt te kunnen. Ik hoop jou op deze website te kunnen laten zien dat er meer mensen zijn waar het leven niet altijd even aardig voor was of is. Veel meer mensen. Mensen met problemen waar ze soms niet voor uit durven te komen of zich zelfs voor schamen. Ik was één van die mensen. Door op zoek te gaan en blijven zoeken wie ik werkelijk was en ben en waarom ik leef, vond en vind ik tijdens mijn zoektocht telkens nieuwe en meest mooie mensen, momenten en levenservaringen. Momenten die een mens zoals ik inmiddels echt kan koesteren. En ja, dat ging en gaat nog vaak met tranen van verdriet, maar alle tegenslagen en tegenwerkingen waren en zijn het waard om te zoeken en het leven tot in de kern te ontdekken.

Blijf zoeken svp. 
Vind dankbaarheid en liefde.   

Tijd, het meest prachtige cadeau

Op 9 mei 2019 hoorde ik dat ik uitgezaaide longkanker had.
Inmiddels alweer meer dan 7 jaar verder verwonder ik me nog heel vaak dat ik nog leef.
Ondanks alle aanvallen die volgden ben ik nog steeds in leven en ben ik dankbaar.
Elders op deze website kan je lezen dat de kanker de afgelopen jaren in mijn lichaam rondom zich heen bleef slaan en ook mijn schildklier, lymfeklieren, luchtpijp, bijnier, alvleesklier, lever en  inmiddels beide ogen aanviel.
Inmiddels die 7 jaar verder weet ik natuurlijk wel wat pijn is en vooral ook wat het is om een bevoorrecht mens te zijn.
Want hoe vreemd het ook kan en mag klinken, waren het niet de meer dan 300 ziekenhuisdagen, operaties, bestralingen, kuren en alles wat nodig is en was om de kanker te bestrijden die mij het meeste pijn deden. En ook de lichamelijke klachten of de bijwerkingen van alles dat nodig was gaven wel fysiek ongemak, maar deden geen geestelijke pijn.
Ik vond en vind ik nog steeds niets waarover je mag klagen als je al meer dan 7 jaar in een genezingsproces zit en telkens weer licht aan het einde van de tunnel mag zien. Ik ben echt die bevoorrechtte man.
Ik maak me niet meer druk over wat mensen van mij denken of de manier waarop velen van hen vonden dat zij mij moesten behandelen en laten vallen.
Ik maak me niet meer druk over de onzin die we massaal achterna jagen.
Ik maak me niet meer druk over gelijk willen hebben of krijgen.
Ik ben gewoon blij.
Blij, gelukkig en dankbaar.