Als een taxirit je niet alleen naar de fysieke bestemming brengt, maar ook naar rust, begrip en besef, wordt het je weer duidelijk dat toeval niet bestaat, maar dat bepaalde mensen en gebeurtenissen niet voor niets op je pad komen ."

- Sam -

 - Het gesprek - 

Nadat ik op 19 mei 2019 hoorde dat ik ernstig ziek was, mocht ik daarna bijna 365 in het zieken beleven. Chemo, bestralingen, onderzoeken, immuum, operaties, scans, gesprekken en alles wat nog meer komt kijken bij de ziekte en genezingsproces van kanker maakte dat ik vaak in UMC Utrechts was. Los van het vertrouwen en de rust en geloof dat ik in UMCU vond, voelde ook regelmatig de taxirit van en naar Utrecht als een soort onderdeel van het behandelings- en verwerkingsproces. De spanning die je toch weer voelt op weg naar het ziekenhuis en ook de soort blijdschap die je hebt zodra je weer terug wordt gebracht naar huis, waren in de taxi ongemerkt toch merkbaar. Soms sloeg ik dicht tijdenns de rit, soms was het een praatje pot, maar soms werd er ook een diepgaand gesprek gevoerd met de chauffeur of de mensen die door dezelfde taxi vervoerd werden. Die gesprekken en overdenkingen die zich in de taxi openbaarden maakte vaak een diepoe induk op mij. Soms werd ik emotioneel, maar sowieso meestal ook heel blij omdat en hget frapant was dat tijdens en na de rit de spanning over de medische behandelingen weg schoven uit mijn gedachten.